دورانی که در عرف و قانون ایران از آن به عنوان دوران نامزدی یاد می شود، لزوم و تعهدی را برای طرفین به وجود نمی آورد و به سبب عدم شناخت کافی دو طرف از یکدیگر، برهم زدن نامزدی ،امری طبیعی است. اما باید با قوانین آن آشنایی داشت تا کمترین آسیب روحی و مالی به طرفین وارد آید. در ماده ۱۰۳۵، بر الزام آور نبودن وعده ازدواج و عدم ایجاد علقه زوجیت در اثر نامزدی تأکید شده است. به این معنا کهع طرفین هیچ وظیفه زن و شوهری نسبت به یکدیگر ندارند.
برچسب:
نویسنده: باران رستگار
تاريخ: سه
شنبه
29 آذر
1401 ساعت: 14:14